home | login | register | DMCA | contacts | help | donate |      

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
А Б В Г Д Е Ж З И Й К Л М Н О П Р С Т У Ф Х Ц Ч Ш Щ Э Ю Я


my bookshelf | genres | recommend | rating of books | rating of authors | reviews | new | форум | collections | читалки | авторам | add

реклама - advertisement



CV

„Nieczesto — rzekla — tak mnie ludzie widza,

Chociaz sie zawzdy[462] chetna ku nim spiesze.

Zamiast wdzieczno'sci wszyscy ze mnie szydza,

I, bylem tylko weszla w kt'ora rzesze[463],

Rzadki mnie uczci[464], a wielu sie wstydza[465],

Bo zlych zasmucam, a niewinnych ciesze.

Dzi's z wami jestem, bo, chociaz w rozruchu[466],

Godni'scie mego widzenia i sluchu[467].


предыдущая глава | Antymonachomachia | cледующая глава